Vrijdagavond. Ik ben in Nederland, mijn vakantie is voorbij en ik heb alweer een paar weken gewerkt. Elk jaar staan alle vrouwenbladen weer vol met tips om je vakantiegevoel vast te houden. Nog nooit gelezen? Dan heb ik een paar gratis tips voor je: ‘smeer ’s ochtends eens wat zonnebrandcrème op (ook als het regent)’ of ‘was je haar met de shampoo die je ook op vakantie gebruikte’. 

Die tips zijn leuk, maar wat ik vooral wil is de rust van de vakantie vasthouden. Voordat ik met man en tent naar Slovenië vertrok, las ik op dit blog een stuk over hoe je in je vakantie kunt rusten met God. Marinus de Jong schreef dat de vakantie geen doel hoeft te hebben, niet nuttig hoeft te zijn, maar dat we mogen rusten met God. En dat beviel me wel, die goddelijke rust.

Maar hoe houd ik die rust vast? Zonnebrandcrème smeren helpt daar niet per se bij. Maar wat dan wel? Als het werk tijdens mijn vakantie opgestapeld blijkt te zijn, ik genoeg aandacht voor mijn man wil hebben, maar ook graag tijd met familie en vrienden wil doorbrengen en mijn ogen wil openhouden voor degenen die geen familie en vrienden hebben? En oh ja, als het even kan ook nog één of twee keer per week een rondje rennen.

Mijn gedachten gaan terug naar de camping. Uiteraard moesten we daar afwassen. Na mijn studententijd ben ik dat een beetje verleerd, omdat we thuis de luxe van een vaatwasser hebben. Het kwam dan ook regelmatig voor dat ik iets in mijn teiltje vond dat voor de tweede keer gepoetst moest worden omdat het nog niet helemaal schoon was. ‘De afwasser doet zijn best en de theedoek doet de rest’, werd mijn favoriete motto tijdens het afwassen.

Misschien moet ik dat motto een beetje bewerken en vaker toepassen. Dan wordt het: ik doe mijn best om mijn werk goed te doen en God doet de rest. Of: ik doe mijn best om aandacht te hebben voor de mensen om mij heen en God doet de rest. Dat geeft rust. Ik hoef het niet alleen te doen.

Hoe dat precies werkt, is denk ik in elke situatie weer anders.

Als ik bijvoorbeeld mijn best doe om gastvrij te zijn, zal God ervoor zorgen welke mensen dat dan nodig hebben en hij zal me helpen daadwerkelijk gastvrij te zijn. Of als het om mijn werk gaat, vertrouw ik erop dat de juiste mensen mijn schrijfsels wel of juist niet zullen lezen. Maar wie weet werkt Hij heel anders. Ik doe in ieder geval mijn best.

Hoe kom (of blijf) jij tot rust? Ik ben benieuwd, laat het weten in een reactie hieronder.