Gastgedicht door Rinke van Tatenhove-Pel

mist
hult mijn hoofd
in verwachting
wat er is:
de hoop
de schoonheid
van verwondering

mist
in mijn hoofd
is de vrees
wat er niet is:
de kou-
de klamheid
van vervreemding

mist
opent ogen
voor het verre
gezicht
de troost
de helderheid
van vergeving