Kan de mens zichzelf creëren? Psalm 95 laat een interessanter perspectief zien: we zijn door God gemaakt. Maar wat zeg je daar eigenlijk mee?

De oranje tulp zegt tot zichzelf: ‘ik ben een oranje tulp’. Maar de mens, wat zegt de mens tot zichzelf? Het lukt mij amper een treffende omschrijving te geven van wie ik ben. Mijn verhaal is langer, complexer en uitgebreider dan dat van de tulp. Zou dat komen omdat ik mezelf niet ken?

The American Dream is er een van de self-made men. Zelfgemaakt. Dat is een interessante gedachte. Kan ik mezelf maken? Kan ik mijn eigen identiteit vormen, boetseren, kneden, creëren?

Psalm 95 zegt iets moois over dit alles. Daar staat in vers 6: ‘Ga binnen, laten wij buigen in aanbidding, knielen voor de Heer, onze maker’.

Identiteit maak je niet, die ontdek je. Op sommige dagen trouwens helemaal niet, dan ontdek ik niets. Dan leef ik letterlijk langs mezelf heen. Ik raak mezelf niet en ik laat mij niet pakken door mijn ik. En de ik die ik dan mis, dat is de ware Rick. Dat is iemand die geschapen is. Dat is ten minste wat psalm 95 zegt. Made by God.

Echt weten wie ik ben, zou ik dat wel willen? Ja. Omdat in mij een geheim leeft waarvan ik de eerste sporen pas kan ontwaren als ik mezelf ben. Dat geheim is God. De kenbare God. Daarom schrijft psalm 95 ook ‘ga naar binnen’. Naar je binnenkamer. In gebed, in aanbidding, daar, in mijn hart, kan ik het aangezicht van God zoeken. En wat ik dan vind?

Dat weet ik eigenlijk niet precies. God, mezelf, de ander… Stuk voor stuk zijn ze mij vreemd, ook dat ontdek ik. Vooral God. Steeds is hij weer anders. Een ander. Maar ik moet er naar terug. Maar niet om God te willen vinden, hij zal steeds andere gedaanten blijven aannemen, steeds door mijn vingers willen glippen.

Wat zoek ik dan? Ruimte. Om mezelf te zijn. Maar dat lang niet alleen. Ruimte voor de ander. Want daar ontbreekt het aan. De binnenkamer van mijn hart is er niet om in stilte te kunnen staren naar mijn navel. En ook niet naar de navel van God. Ik ben er voor de ander. Om hem en haar lief te hebben. In stilte nodig ik mezelf uit dat dieper te laten doordringen.

Want ik ben geen eenling. Ik ben gemeenschap.

 

 

De man op de foto is niet Rick