Wie het nieuws de afgelopen weken een beetje heeft gevolgd zal een regelmatig terugkerende spelbreker zijn opgevallen; duurzaamheid. Trump die het klimaat akkoord met voeten treedt, een kabinetsformatie die spaak loopt op klimaat, een NOS klimaatexpeditie die laat zien hoe snel de Noordpool ophoud te bestaan. Voorbeelden te over. Zolang we klimaat en duurzaamheid zien als thema’s die economische groei belemmeren gaan er geen resultaten worden geboekt. De schoorsteen moet blijven roken klinkt het dan. Maar wanneer zijn de grenzen van groei bereikt?Daarbij heb ik wel eens het gevoel dat wij vast zitten in een prisoner’s dilemma waarbij persoon A en persoon B beiden beter af zouden zijn bij het ondernemen van actie zelfs al kwam dat slechts van één van beide. Maar zolang persoon A niet beweegt is er bij persoon B geen bereidheid en zijn ze beide per saldo slechter af. Dat dilemma moet doorbroken worden omdat er anders per saldo niks gebeurt. De Nederlandse regering is dat verplicht aan haar inwoners en de rest van de wereld. Voor Trump geldt hetzelfde. Want de ijsberen op Noordpool staan machteloos.

En terwijl ik tijdens het schrijven van deze blog mijn gedachten daar eens de vrije loop over laat gaan begin ik ook steeds meer te denken wat dat nu voor mij betekent. Ook ik heb nog mijn uitdagingen. Doorbreek de impasse, red de wereld begin bij jezelf is ook zeker op mijn van toepassing. Een blog is voor mij een uitstekende schop onder de kont.

Wat je persoonlijk bereikt met afval scheiden, eerlijk bankieren, isoleren of duurzame energie bepaalt je persoonlijke houding en dat straalt af op je omgeving. Elke keer als ik een gedeelde rekening glad trek met een vriend die bankiert bij ASN vraag ik me af of ik toch ook niet eens van bank moet wisselen.

Een zonnig terras in Mallorca bleek voor mij en mijn vrouw een prima plek om onze persoonlijke duurzaamheidsqueeste een start te geven. Met een aantal kernpunten die wij vanaf deze week toepassen. Maximaal drie dagen per week vlees maar dan wel biologisch. Meer vis. Afval scheidden, want raar maar waar, dat hoeft in de binnenstad van Zwolle niet. En een blik op de financiële producten banken en verzekeringen om aan de hand van de eerlijke bank en verzekeringswijzer te kijken waar wij ook daar kunnen bijdragen.

Het begin is er. Wij hebben thuis ook afgesproken onze acties na een tijdje te evalueren en te kijken waar we eventueel nog meer willen doen. En ja, het blijft lastig. Ook als de keuzes voor biologisch vlees of groene energie je portemonnee gaan raken. Het hoeft ook niet allemaal, niet altijd en niet ineens. Maar wij mogen ons wel afvragen of wij als christenen hierin niet ook het goede voorbeeld in mogen geven. Als wij daarom bekend zouden mogen staan dan zou dat een groot getuigenis zijn.

Ook met ogenschijnlijk kleine acties kan de rimpeling in de vijver worden bereikt die grotere golven mogelijk maakt. Ik daag jou ook uit om te kijken wat jij kunt doen. Doorbreek de impasse. Red de wereld. Begin bij jezelf. Want denk aan de ander.