Zoeken

Niets nieuws

leven onder de zon

Tag

ongeloof

Mijn geloof is irrelevant en dat is prima

Door Louren Blijdorp

Voor de 21e-eeuwse areligieuze mens is bijna niets zo irrelevant als God. De Amerikaanse voorganger Ryan Bell ondervond dit toen hij een jaar als atheïst ging leven om te ontdekken hoeveel verschil dat nou eigenlijk zou maken. Aan het eind van dat jaar was hij zijn geloof kwijt. Het is een ervaring die veel meer mensen opdoen op minder extreme manier. Jongeren die christelijk worden opgevoed breken zelden met God, maar merken op enig punt in hun leven dat het van huis uit meegekregen geloof als vanzelf verdwenen is, zonder dat het veel verschil maakt. Het blijkt gewoon niet meer relevant te zijn. Je kunt prima zonder. Continue reading “Mijn geloof is irrelevant en dat is prima”

‘Ik ben gelukkiger zonder mijn geloof in God.’ Preekvoorbereiding met een andersgelovige

Door Robin ten Hoopen

Het is een licht bewolkte zaterdagmiddag, de temperatuur is goed. De zon schijnt af en toe wat van haar gouden stralen door het licht grijze wolkendek. We zitten op een terras, voor ons twee glazen wijn. Hij drinkt Sancerre, fris en mineralig. Ik Rueda, het fris-bittere fruitje kan me vandaag bekoren. We spreken over geluk.

Continue reading “‘Ik ben gelukkiger zonder mijn geloof in God.’ Preekvoorbereiding met een andersgelovige”

God is arm en nederig van hart

Ervaar jij in jezelf soms heel even de hoop dat God er is? Alleen dit verlangen naar bevrijding is al geloof. Voor de een is God verborgen, voor de ander een duidelijke realiteit. Maar verbazen we ons niet allemaal als hij ons zegt: ‘Je hoeft niet bang te zijn. Ik, Jezus Christus, ik ben er. Ik heb jou als eerst liefgehad?’ Continue reading “God is arm en nederig van hart”

Zonder God: dat scheelt heel veel gedachtes

Iets nieuws op Niets Nieuws: interviews met mensen die de kerk verlieten of er zelfs nooit zijn geweest.

Twee tienertheologen
Als tienermeisje wist ik het al snel zeker: ik wilde theologie studeren. Dat vonden veel mensen in mijn omgeving een beetje gek, sommigen vonden het mooi, één vriendin vond het heel begrijpelijk: Femke. Zij wilde dat namelijk ook. We waren even oud, we hadden hetzelfde vakkenpakket en elke ochtend stapte ik in de trein, waar zij een halte eerder al in was gestapt. We zaten naast elkaar en liepen de twintig minuten van het eindstation naar onze gereformeerde middelbare school. En aan het eind van de dag liepen we weer terug. Ondertussen hadden we het over van alles, vaak over God, die zo belangrijk voor ons was. Na het behalen van onze diploma kwam hier een einde aan. Voor onze theologische opleiding vertrok zij naar Leuven, ik naar Kampen.

Ergens in dat eerste jaar theologie raakte ik in de war. Dat gebeurt nogal eens als je je levensovertuiging binnenstebuiten keert om die uit te pluizen. Vol vragen zat ik en ik wist niet zo goed bij wie ik daarmee terecht kon. Ik schreef Femke een lange brief. Ik kreeg geen reactie. Een paar maanden later hoorde ik via via dat ze was gestopt met theologie en geen christen meer was.

Jaren later sprak ik weer eens met haar af, voor dit interview. Ik hoorde eindelijk wat haar reactie op mijn brief was.  Continue reading “Zonder God: dat scheelt heel veel gedachtes”

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑