Zoeken

Niets nieuws

leven onder de zon

Tag

twijfel

Mijn geloof is irrelevant en dat is prima

Door Louren Blijdorp

Voor de 21e-eeuwse areligieuze mens is bijna niets zo irrelevant als God. De Amerikaanse voorganger Ryan Bell ondervond dit toen hij een jaar als atheïst ging leven om te ontdekken hoeveel verschil dat nou eigenlijk zou maken. Aan het eind van dat jaar was hij zijn geloof kwijt. Het is een ervaring die veel meer mensen opdoen op minder extreme manier. Jongeren die christelijk worden opgevoed breken zelden met God, maar merken op enig punt in hun leven dat het van huis uit meegekregen geloof als vanzelf verdwenen is, zonder dat het veel verschil maakt. Het blijkt gewoon niet meer relevant te zijn. Je kunt prima zonder. Continue reading “Mijn geloof is irrelevant en dat is prima”

God is arm en nederig van hart

Ervaar jij in jezelf soms heel even de hoop dat God er is? Alleen dit verlangen naar bevrijding is al geloof. Voor de een is God verborgen, voor de ander een duidelijke realiteit. Maar verbazen we ons niet allemaal als hij ons zegt: ‘Je hoeft niet bang te zijn. Ik, Jezus Christus, ik ben er. Ik heb jou als eerst liefgehad?’ Continue reading “God is arm en nederig van hart”

Zonder God: dat scheelt heel veel gedachtes

Iets nieuws op Niets Nieuws: interviews met mensen die de kerk verlieten of er zelfs nooit zijn geweest.

Twee tienertheologen
Als tienermeisje wist ik het al snel zeker: ik wilde theologie studeren. Dat vonden veel mensen in mijn omgeving een beetje gek, sommigen vonden het mooi, één vriendin vond het heel begrijpelijk: Femke. Zij wilde dat namelijk ook. We waren even oud, we hadden hetzelfde vakkenpakket en elke ochtend stapte ik in de trein, waar zij een halte eerder al in was gestapt. We zaten naast elkaar en liepen de twintig minuten van het eindstation naar onze gereformeerde middelbare school. En aan het eind van de dag liepen we weer terug. Ondertussen hadden we het over van alles, vaak over God, die zo belangrijk voor ons was. Na het behalen van onze diploma kwam hier een einde aan. Voor onze theologische opleiding vertrok zij naar Leuven, ik naar Kampen.

Ergens in dat eerste jaar theologie raakte ik in de war. Dat gebeurt nogal eens als je je levensovertuiging binnenstebuiten keert om die uit te pluizen. Vol vragen zat ik en ik wist niet zo goed bij wie ik daarmee terecht kon. Ik schreef Femke een lange brief. Ik kreeg geen reactie. Een paar maanden later hoorde ik via via dat ze was gestopt met theologie en geen christen meer was.

Jaren later sprak ik weer eens met haar af, voor dit interview. Ik hoorde eindelijk wat haar reactie op mijn brief was.  Continue reading “Zonder God: dat scheelt heel veel gedachtes”

Jezus de verstekeling

Veel mensen hebben moeite met God. Ik vind dat niet zo gek. Er wordt ook veel antireclame gemaakt voor hem.  Hij zou bijvoorbeeld een straffende God zijn, een autoritaire man die de mens de strop van de gehoorzaamheid omhangt. Dat beeld staat geloven in de weg. Continue reading “Jezus de verstekeling”

Als ik m’n oren niet geloof

Als je na acht jaar gereformeerde basisschool, zes jaar Gomarus College en vier jaar Theologische Universiteit Kampen aan een hogeschool voor de kunsten gaat studeren, is dat even wennen. En met je oren klapperen. Continue reading “Als ik m’n oren niet geloof”

Tussen hoop en vrees gloren de feiten

Geloof en feit. Is dat een tegenstelling? Of zit er op zijn minst een flinke spanning tussen? Geloof ik in feiten? Is het christelijke verhaal nou echt gebeurd? Of moet ik het meer zien als een gedicht dat het onzegbare vertolkt? Als goede muziek die mij boven mijzelf uittilt? Continue reading “Tussen hoop en vrees gloren de feiten”

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑